0201Mexico07
Een tekening zoals het balspel gespeeld kan zijn. Linksboven aan de muur één van de stenen ringen.
    Een intrigerend en zeer indrukwekkende bezienswaardigheid in Chichén Itzá is het balveld 'Juego de Pelota', het grootste in zijn soort in de Maya geschiedenis. Het is 135 mtr lang en 70 mtr breed met twee ongeveer 8 mtr hoge muren aan weerszijde van het veld. Aan de lange zijden waren aan elke kant stenen ringen bevestigd. Het balveld is een uitzonderlijk bouwwerk. De akoestiek op het terrein is zo goed, dat je elkaar kunt horen alsof je naast elkaar staat, terwijl in werkelijkheid ieder aan een uiteinde van het veld staat.
Balveld plattegrond, boven een vooraanzicht.
Tekening van balspelers in vol ornaat.

    Eén verhaal is dat de aanvoerder van de winnende partij werd geofferd, wat blijkbaar als een grote eer werd beschouwd.  te spelen. Hierbij zouden ze bij een overwinning vrij gelaten worden. Het verhaal gaat dan verder; de overwonnen soldaten werden de dagen voor de wedstrijd zodanig mishandeld dat ze nauwelijks op hun benen konden blijven staan. Ook mochten ze geen beschermende kleding dragen, ze hadden dan uiteraard geen schijn van kans en werden tenslotte allemaal geofferd.

    Buiten het balveld bevindt zich de 'Tzompantli' ofwel de muur van schedels. Men vermoedt dat de hoofden van de geofferde spelers aan een schedelrek werden bevestigd en daar een paar dagen bleven liggen, zodat iedereen ze kon bewonderen. Na een paar dagen werden de hoofden verwijderd en hoogst waarschijnlijk buiten de stad gecremeerd.

    Veel van het spel is nog onbekend, vandaar de aannames en verschillen in uitleg.
Er zijn veel verschillende verhalen in omloop, maar van geen van alle is het bewijs onomstotelijk bewezen.

Een balspeler met een heupworp.
Tekening van een Schedelrek, het Tzompantli, zoals het geweest kan zijn.
Balveld 'Juego de Pelote', inzet een stenen ring.
    Het is niet moeilijk om hier een zittende Maya koning voor te stellen ter gelegenheid en als de leider van het spel.

   Een ander luguber verhaal is ook, dat de winnende aanvoerder zijn hoofd aanbied aan de verliezende aanvoerder. Dit lijkt uitermate vreemd, maar de Maya geloofde dat dit gebaar de allergrootste eer is. De winnende aanvoeder kreeg een directe reis naar de hemel in plaats van de 13 stappen wat een Maya normaal moest doorlopen om de hemel te bereiken.
De ereloge voor de koning.
Platform met rijen uit steen gehakte schedels. Men neemt aan dat op dit platform het schedelrek heeft gestaan.

   De naam van het balspel zoals nu veel wordt gebruikt is Pot-ta-pok. De ballen waren van rubber gemaakt, rubber van de Zapote boom en de spelers droegen als bescherming leren heup- en knie beschermers. Ook wordt wel beweert dat de binnenkant van de bal uit een schedel kon hebben bestaan.

     Twee partijen speelden het balspel, waarbij de ‘bal’ gewicht van ca. 5 kg, hoogstwaarschijnlijk met hun ellebogen, middel en/of heupen, door
een stenen ring moest worden geworpen.