Hier krijgen we uitleg over het duikequipment. Het is wel duidelijk wie hier het meeste verstand van duiken heeft, of althans denkt te hebben.
Bij de all-inclusief reis die we hadden geboekt zat ook een introductie duikles in het zwembad. Omdat ik vroeger veel had gedoken, vond het leuk als Ed het ook zou leren, als hij zelf wilde uiteraard. We konden aansluitend aan de introductieles proberen om het PADI certificaat te gaan halen. Ed had op Lanzarote nogal last van z’n oren gehad en hij wilde eerst kijken of het nu wel goed ging voordat hij verder duikles ging nemen.
Het was ook mogelijk voor jongeren vanaf 8 jaar een introductie duikles te maken in het zwembad. Vanaf twaalf jaar is het ook mogelijk (als je de introductie duik goed hebt doorlopen tenminste) om in zee te duiken.
Toen ik aan Elke vroeg of zij ook aan zo’n introductieles mee wilde doen zei ze direct, ja graag Oop hartstikke leuk.
De reden dat ik ook mijn PADI wilde gaan halen was, ten eerste, dat ik sinds zo’n 25 jaar niet meer had gedoken en ten tweede, er is wat duik equipment betreft de afgelopen jaren heel wat veranderd.
We kregen eerst met z’n allen uitgebreid theorie en daarna mochten we het in het zwembad uitproberen met perslucht. Ed had hier geen last van z’n oren, is ook niet verwonderlijk omdat het daar niet diep is, dus wij gingen ervoor om de PADI te gaan halen. Ook met Elke ging het goed, het ging zelfs zo goed dat zij van Jaime Salazar Escobedo, onze duikinstructeur, de volgende dag mee mocht naar zee. Hij zou haar de hele tijd in de gaten houden, maar ze vond het nog een beetje te eng.
Het duikequipment is, sinds ik in Curacao dook, heel veel veranderd en verbeterd.
Eén van de mooie nieuwe dingen is het trimmen met je zwem/trim vest. Door het indrukken van een knop dat op het eind van een luchtslang zit, dat weer aangesloten is op je zwem/trimvest, kun je lucht in je vest laten ontsnappen of toevoegen, zodat je wat lager of iets hoger kan gaan ‘zweven‘ het z.g. ‘trimmen’. Zo kan je mooi op iedere diepte blijven zweven.
Wij moesten vroeger met z.g. hoog of laag ademen een fijn afregeling zien te bereiken. Aan een andere slang zit een combinatiemeter die dient voor het bekijken van je luchtvoorraad en is tevens een dieptemeter.
Deze combinatiemeter moet je regelmatig bekijken om te zien hoe het met je luchtvoorraad is en hoe diep je zit.
Voor onze open zeeduik gingen we zee op met één van de kleine bootjes die aan het strand lagen en moesten een kwartiertje varen naar een goede duikplek.
Jaime had een kleine boei aan een touw om zijn arm vastgemaakt zodat de volgboot precies kon zien waar we waren en de schipper niet bang hoefde te zijn ons met zijn schroef te verwonden als we naar boven kwamen. We gingen op de klassieke manier, dus op de rand zitten en achteroverrollend, van boord en gingen eerst onze vesten trimmen. We hadden geen wetsuits aan zodat we ook geen loodgordel omhoefden om extra gewicht te krijgen.
Na het OK teken gingen we langzaam naar beneden, steeds goed onze oren klarend, naar een kleine 10 mtr diepte. Door het heldere water heb je niet in de gaten dat je al zo snel op die diepte zit. Hier gingen we ook onze oefeningen doen. Jaime deed ze voor en wij moesten ze dan nadoen. Het mooie was dat Ed totaal geen last van zijn oren had, want goed je oren kunnen klaren is van essentieel belang voor duikers.
Onze volgende duik in open zee was bij het eiland Cozumel. Dit eiland ligt ongeveer een half uurtje varen van de kust van Yucatan. Er varen ieder uur snelboten van en naar Cozumel. Bij Cozumel bevindt zich het tweede grootste koraal rif ter wereld. Na het 'Great Barriere Reef' bij Australië is dit het grootste koraal rif.
We kregen uitgebreide duikinstructies en wij en onze duikuitrusting gingen aan boord van een speciaal voor duikers uitgeruste 'duikboot'. Na een kwartiertje varen kwamen we op onze duik locatie aan en gingen weer achterover rollend het water in. Na het sein alles 'OK' gingen we langzaam, steeds onze oren klarend, naar beneden.
Het werd een mooie duik, veel prachtige vissen gezien en een klein vliegtuigwrak. De plaatselijke duikers hadden van betonijzer een geraamte gemaakt, zodat het leek alsof de piloot, of althans zijn geraamte, nog in het neergestorte vliegtuig zat.
Halverwege de duik kwamen we nog een beroepsfotograaf tegen die gebaarde dat hij foto’s van ons wilde maken, foto onder midden. Er wordt zoveel gedoken bij Cozumel dat een slimme lokale fotograaf er wel brood inzag om groepjes duikers te fotograferen. Uiteraard hebben wij ons toen ook maar laten kieken.
Na een uurtje zat de duik erop en na wat gegeten te hebben nog even het stadje bekeken en toen terug met de snelboot naar Playa del Garmen en ons hotel, om nog even in het zoete zwembadwater te zwemmen, heerlijk.
