Hieronder luchtchtfoto’s van het Adriaan Volker Dredging Camp en ons VHC dorp voor het expat personeel dat betrokken was bij de aanleg
van de tweede fase in de bouw van de handelshaven in Jubail. Op de voorgrond
het dorp van Adriaan Volker Dredging Company eveneens betrokken bij de haven aanleg met o.a. het baggeren en opspuiten van 20 miljoen kubieke meter rots en zand tot diepten varierend van 12 tot 15 meter, het ’droog’ aanbrengen van 5,6 miljoen kubieke meter zand en de bouw van 70 huizen voor de opdrachtgever.
Ons
VHC dorp, het bovenste gedeelte, was toen nog in opbouw en grenst aan het ’baggercamp’ Al-Ventura. In de scheidingsmuur was een opening gehouden zodat men onderling kon buurten.
De huizen werden door een Nederlands bedrijf gebouwd, de andere accommodaties
door Duitse bedrijven. Op de linker foto, midden boven, zijn de contouren van de nieuwe havens in aanbouw reeds te zien, linksboven vaag het oude
Jubail.
Het
VHC dorp waar wij woonden bestond uit familie huizen, op de foto met de
rode daken. Voor de vrijgezellen en degene waarvan de familie was achter
gebleven en bezoekers waren er één persoons kamers, de barakken met de groene daken. Voor de eigen energievoorziening, rechtsboven het Powerstation in aanbouw
Wij waren in het dorp geheel selfsupporting, dat wil zeggen totaal onafhankelijk van de locale
nuts voorzieningen, de plaatselijke energie- en watervoorziening was niet berekend op de grote verbruiken
die werden verwacht tijdens de bouw van de haven. Voor de watervoorziening werd een Reverse Osmose plant gebouwd. Linksboven op de foto een zieken-
zaaltje, verder
een kleuter- en lagere school, een
'General Building' voorzien van een zelfbedieningsrestaurant voor 80 personen, bowlingbaan, tafeltennisruimte, een billard, kapsalon, bibliotheek, en wasserij. Verder waren er nog een zwembad met kinderbadje en buiten twee tennisbanen en een sportveld. Voor de kinderen van de lagere school waren leerkrachten uit Nederland aangetrokken, verder was er nog een kleuterschool met juffers van de uitgezonden mannen..
Het was een mooi en praktisch dorpje geworden, de vrij kleine ruimte die VHC voor de bouw ervan kreeg toegewezen was optimaal benut. Rondom het gehele dorp was een ca. 2 mtr hoge muur opgetrokken, waardoor de bewoners een maximum aan privacy hadden verkregen. De wegen naar en de parkeerplaatsen waren geasfalteerd en de voetpaden waren van geveegd beton. Er waren lantaarnpalen langs de wegen en voetpaden geplaatst en er was een bescheiden begin gemaakt met het beplanten, hoewel dat niet uitbundig was i.v.m. met het water tekort. Het grootste succes was toch wel het zwembad, waar door de lieve jeugd na schooltijd in grote getale dankbaar gebruik van werd gemaakt. Het zwembad was voorzien van onderwaterverlichting, zodat er ook 's avonds gezwommen kon worden. Ook de moeders lieten zich niet onbetuigd en waren er vaak te vinden, voor de peuters was er nog een speciaal kleuterbadje.
Er was een gesloten TV circuit aangelegd waar ook films, musicals, muziekprogramma’s e.d. die in Nederland waren opgenomen in de huizen konden worden vertoond. Hoewel er ook locaal TV stations waren was de ontvangst in het dorp minimaal en de programmering ook niet om over naar huis te schrijven.
Het Powerstation van het dorp bestond uit een
6-tal generatoren van 630kVA per stuk. De opgewekte spanning bedroeg 380Volt dat door middel van step-up trafo's naar 11kV werd getransformeerd. Rondom in het dorp waren aan de buitenzijde een 5-tal transformator sub-stations geplaatst, waar de 11kV d.m.v. step-down transformatoren weer naar een werkbare spanning van 380/220Volt werd gebracht.
In het laagspannings gedeelte van de sub-stations werden de kabels van de onderverdeelkasten aangesloten voor de elektrische voeding van de afzonderlijk huizen, gebouwen en verlichting. Omdat het Powerhouse in de directe nabijheid van de huizen werd gebouwd, waren er zeer hoge eisen gesteld aan het toegestane geluidsniveau.
De sub-stations waren alle 5 door middel van middenspanningskabels in een z.g. ringleiding met elkaar verbonden. Dit hield in dat de elektrische voeding van de trafo's van twee kanten kon komen. Mocht er door b.v. graafwerkzaamheden een stuk middenspanningskabel kapot worden getrokken, dan was het vrij simpel om het beschadigde stuk kabel tussen twee sub-station af te schakelen en het sub-station(s) vanaf de andere kant te voeden. Was de plaats van de beschadiging bekend, dan was de omschakeling binnen 10 minuten klaar.
