De opdracht die in 1976 aan de Joint Venture Adriaan Volker Civil Engineering, Hochtief en Consolidated Contractors Company kortweg genaamd VHC, werd gegund omvatte de bouw van de tweede fase van de handelshaven te Jubail. Sir William Halcrow & Partners uit Londen trad op als raadgevend ingenieurs- en architectenbureau. De opdracht diende eind 1979, dus in maar 44 maanden, te zijn voltooid en omvatte in hoofdzaak de constructie van in totaal 6,3 kilometer golfbreker uit steen en beton, de constructie van 3,4 kilometer kademuur, de aanleg van wegen en opslagterreinen met een oppervlakte van 1,3 miljoen vierkante kilometer, de bouw van 43 gebouwen, de levering van alle havenuitrusting, waaronder container- en stukgoedkranen. Verder de aanleg van electriciteit, water, telefoon en riolering.
VHC kreeg een half jaar mobilisatie tijd, wat uitermate kort is voor een dergelijk omvangrijk werk. In januari 1977 kwamen de echte werkzaamheden pas goed op gang, daarvoor was het ontwerpen bestellen en verschepen van grote hoeveelheden materieel. In die mobilisatie periode moesten voor de expats 2 compounds met alle voorzieningen worden gebouwd, 1 compound in Dharhan en 1 in Jubail. Een nieuw te bouwen tijdelijke haven met overslagcapaciteit in Damman. Een spoorlijn van 27 km voor de transport van steen uit de steengroeve naar de tijdelijke haven, elke dag moesten er 21 treintransporten gaan rijden. Voor het transport over de spoorlijn werden van de Nederlandse Spoorwegen en de Deutsche Bundesbahn vijf vrachtlocomotieven, tachtig wagons en de rails voor de dubbelspoor overgenomen. De diesel locomotieven werden aangepast om onder tropische omstandigheden te kunnen werken, zoals de montage van speciale luchtfilters.
Voor het transport over water, van de tijdelijke haven nabij de steengroeve bij Dhahran naar Jubail, een afstand van ongeveer 80 zeemijlen, werd in Japan een grote vloot verschillende type schepen besteld. Er werden pontons met 6.000 ton laadvermogen besteld, pontons met 2.000 ton laadvermogen, splijtbakken, werkpontons, grote en kleine sleepboten voor het zeesleep- en havensleepwerk. Er moest in totaal 10 miljoen ton steen over water worden aangevoerd. De kademuur bestaat uit 15.000 holle betonblokken van 40 en 50 ton per stuk die op een blokkenyard met een lengte van 1.200 mtr werden vervaardigd. In de golfbrekers werden ook nog 60.000 stabits verwerkt die op de stabityard werden gemaakt. Stabits zijn betonelementen die door hun speciale vorm een golfdempende werking hebben.
De 15.000 holle betonnen blokken en de 60.000 stabits werden op de blok- en stabit yard vervaardigd. Dit hele proces van beton storten, ontkisten, schoonmaken mallen, gereedmaken mallen voor de volgende stort, afvoer van de uitgeharde blokken en stabits was een continu proces en ging dag en nacht door, 6 dagen in de week. Het tracé waar de blokken zouden worden geplaatst was door de Adriaan Volker Baggermaatschappij op voldoende diepte gemaakt en door verschillende vaartuigen van VHC van een zandbed voorzien, afgevlakt, daarna voorzien van een grindlaag en uiteindelijk op de gewenste hoogte afgevlakt. De laatste werkzaamheden werden gedaan door een apperaat dat de Mulpur heette. Deze Mulpur plaatste ook zeer precies de onderste blokken op het grindbed. Voor de controlle betreffende de vlakheid van het grinbed en het behulpzaam zijn bij het plaatsen van de blokken waren een groot aantal beroepsduikers aangetrokken, iedere plaatsing van een blok werd visueel gecontroleerd en zonodig gecorrigeerd.
