[1].jpg)
Eerst was ik van plan om van ieder van de wildparken, die wij met enige regelmaat bezochten, een aparte pagina voor mijn site te maken, later kwam ik van die gedachte terug. Wildparken in Zuid-Afrika of Zimbabwe/Botswane hoe mooi en interessant ook, zijn toch in grote lijnen wel zo’n beetje hetzelfde. De eerste keer dat je in zo’n geweldig park komt stop je voor ieder dier en maak je daar foto’s van. Hoe interessant en ijverig een mestkever ook is, hoe fraai de kleuren van een hagedis ook kunnen zijn, na een aantal park bezoeken ben je eigenlijk alleen maar bezig om naar het grotere wild te zoeken. Het is in die parken, althans dat is mijn beleving, niet anders dan in de dierenparken in Nederland, de olifanten, neushoorns, nijlpaarden, giraffen en ander groot wild trekken terecht of onterecht de meeste aandacht. Een springbok in het Umfolozi park is hetzelfde als een springbok in het Kruger park. Alleen voor de echte kenners en liefhebbers zal er zo gigantisch veel meer te beleven zijn.
Een andere overweging was, dat heb ik ook al bij het zien van die prachtige films van b.v. Discovery Channel of Animal Planet, dat je toch een zeer belangrijk onderdeel mist. Je mist de warmte, de geuren, de geluiden, de kleuren van de parken zelf, je mist de spanning van wat je te zien kan krijgen na het nemen van de volgende bocht. Dat zijn gevoelens die je eigenlijk alleen ter plekke kan beleven.
Toen wij in Zuid Afrika woonden waren het Hluwehluwe park en Umfolozi Game Reserve twee aparte wildparken, maar zijn nu samengevoegd tot één groot park. Hluwehluwe is één van de oudste parken van Zuid Afrika en zeker ook één van de groenste.
Hluwehluwe - Umfolozi Game Reserve gaat er prat op dat het nu ook de 'Big Five' in zijn park heeft, buiten natuurlijk grote groepen andere dieren. Wij kwamen graag in dat park, het was relatief dichtbij en het landschap is afwisselend en wat heuvelachtig zodat je mooi kon genieten van weidse vergezichten.
Drie parken waren relatief dicht in onze buurt, het Hluwehluwe park, Umfolozi en het St. Luciameer. Het Kruger National Park was een paar honderd km bij ons vandaan en was zo groot dat je daar het beste een paar dagen voor kan uittrekken en er in overnachten, wilde je alles rustig bekijken.
Het Kruger National Park is nu 380 km lang, 60 km breed en heeft een totale oppervlakte van 20.000 km2, haast half zo groot als Nederland, en grenst aan de landen Mozambique en Zimbabwe. Ook in het Krugerpark is het de kunst om de 'Big Five' in het vizier, van de fotocamera uiteraard, te krijgen. Als je erg veel geluk hebt zie je ze, maar het is ons niet gelukt.
Wij gingen het Kruger park in, over de Crocodile River, bij de Crocodile Bridge toegang, in het uiterste zuiden van het Kruger National Park.
Op de dag dat wij er waren met onze ouders resp. schoonouders en kennissen, kregen we tijdens onze pick-nick een met geweer gewapende wildwachter bij ons. Er was in de buurt een cheetah gesignaleerd en voor alle zekerheid was er maar bewaking naar ons gestuurd. Buiten de vastgestelde pick-nick plaatsen mag je je auto absoluut niet verlaten, het was op die dag ca. 37° C. en in die dagen was een airco in de wagen nog geen algemeen gebruik, zodat de ventilator op volle kracht draaide, maar dat gaf toch bitter weinig soelaas bij die hitte.
Umfolozi is befaamd om zijn grote aantallen witte neushoorns en het is een hele belevenis om zo'n enorm dier dichtbij in de natuur te kunnen zien. Hoewel neushoorns slecht kunnen zien is het toch raadzaam om met draaiende motor de auto een gepaste afstand te bewaren. Je moet er altijd op bedacht zijn om snel met je auto het hazenpad te kunnen kiezen, wetende dat deze kolossale dieren enorm snel kunnen lopen. In het lodge museumpje hebben we een foto reportage gezien waarbij een auto door een nushoorn is aangevallen en hij met zijn hoorn dwars door de zijkant van de auto ging. Je heb bij een aanval door een neushoorn geen schijn van kans.
